Lütt Snack

Een lütten drinken is denn bäder, as ruttolopen bi so’n Wäder.
Doch achter toväl Gläser Kloren, dor luern ok all eens Gefohren.

Otto mücht friegen un geiht nu nah'n Heuratsvermittler. As hei de Dör upmakt, geiht dor ne ganz flotte Fru rut. Hei kickt ehr lang' achteran. De Heuratsvermittler süht dat un seggt: "Entschulligen Sei, oewer dat wier mien Fru!" Dor seggt Otto: "Dat harr ick mi denken künnt. Dat Best' geiht doch ümmer ünner de Hand weg!"
 

Een Schäper sitt mit sienen Hund in de Kirch. De Paster prädigt: " ... und so bleibt ein guter Hirte immer bei seinen Schafen!" Dor steiht de Schäper up un seggt tau sienen Hund: "Kumm, Troll, wi gahn, nu fangt hei an tau sticheln."
 

Madamming will eenen Drinknapp för ehren Dackel köpen. Froeggt de Verköpersch, wat dor nich "Für den Hund" up stahn sall? "Nee," seggt de Ollsch, "nee, dat brukt dat nich. Mien Mann drinkt kein Wader un Waldi kann nich läsen."
 

Wat is nu mit de Ostereier un de Vagelgripp? Sall man Eier äten – un wecker? Dortau paßt disse lütte Snack. Inge staunt: "Wat, du hest di nen Goldfisch köfft?" "Jawoll", seggt Leni, "tauierst wull ick mi je Häuhner köpen, oewer wägen de Häuhnergripp bün ick dorvon afgahn, un denn heff ick hüürt, dat Goldfisch' eene Million Eier in't Johr leggen daun."
 

Een Fru stiggt mit eenen Bernhardiner in'n Bus. De Busfohrer seggt: "Twei Erwachsene- drei Euro." "Na, dit is je allerhand", beschwert sick de Fru." Wenn ick för mienen Hund so väl betahlen möt, denn hett hei oewer ok Anspruch up eenen Sitzplatz!" "Hett hei", seggt de Busfohrer, "oewer mit de Bein dörf hei nich up den Sitz!"
 

De lütt Conny ut Bayern is in de Ferien dat ierste Mal an de Ostsee. Dor kümmt ehr so'n ganz dünndarwigen Kierl entgägen, un furts fragt se em: "Sind Sie ein Plattdeutscher?"
 

De Gordentied lött nu nich miehr lang up sick töben. Dor seggt een Gordenfründ tau den annern: "Du, in mienen Gorden wasst dat Gemüse un de Blaumen as verdull. Dat kümmt dorvon, dat ick mi mit de Planten fründlich ünnerhollen dau." Dor seggt de anner: "Denn künnst du mi je helpen. Kumm mal eis in mienen Gorden un schimp dat Unkrut düchtig ut."
 

Walter seggt tau Erich: "Du, uns' Katt hett bi de Vagelutstellung den iersten Platz haalt." "Wurans denn dat?", froeggt Erich. "Ganz einfach: de Dör von den Käfig stünn apen."
 

Ofteins würd oewer een Fru spraken, von de de Lüüd in uns Nahwerschaft den Namen nich wüßten. Se säden denn ümmer: "De Fru von Axel kehm mit'n Fohrrad vörbi", orrer "de Fru von Axel harr hüt ne gröne Jack an," orrer "de Fru von Axel wier hüt in'n Supermarkt." Opa künn dormit gor nix anfangen un frög sien Enkeldochter, ob woll Axel de Mann orrer de Soehn von de Fru wier? "I wat", säd de lütt Doris, "Axel is doch de Hund von de Fru."
 

"Mudding, wat is'n Klaukschieter?" "Frag dien' Vadder, de weit ümmer allens."
 

"Thomas, dien Upsatz oewer den Hund is wurtwörtlich de sülwig, as de von dienen Brauder. Wurans is dat moeglich?" "Wi hebben doch den glieken Hund, Herr Liehrer."
 

Een Scheper kem mal tau'n Paster, üm em tau seggen, dat hei sien Deinstmäten friegen wull. "Do dat bloß nich", säd de Preister, "de Diern düggt nix." – "Ja," säd de Scheper, "dat is woll kein gaude Diern, oewer dat Oog will je ok wat hebben." – Tiedlang naher dröp de Paster den Scheper, de sienen Kopp ganz bebünnelt harr. "Na?" seggt de Preister, "hett dat Oog nu ok wat krägen?"
 

Nülichs wull een von mi weiten, ob in Rostock ok grote Männer gebuurn worden sünd. Ick heww em dorup antwuurt: "Nee, so as ick weit, bloßen lütt Kinner."
 

Hans hett von sien Swiegermudder tau'n Geburtsdag drei Schlipse schenkt krägen. Üm ehr ne Freud tau maken, bind't hei sick furts einen üm. Dor fröggt sei vergnatzt; "De annern gefallen di woll nich?!"
 

De ganze Fomilje sitt bi't Koffidrinken in de "Gaude Stuuw" tohoop.In dat Radio is Wunschkonzert un send't  würd grad De Gefangenenchor ut Nabucco. "Schön!" meint Oma. Döchting verklort ehr: "Dat is de Gefangenenchor ut Nabucco." Dorup richt' sick Oma tauhöcht un seggt: "Nee, Diern, dat weit ick nu oewer ganz genau! De Knast is all ümmer in Bützow wäst, in Niebukow geew dat noch nie eenen".
 

Up een Plakat von'n Schützenverein steiht:
Hier können Sei dat Scheiten liehrn un drapen dorbi nette Lüüd.
 

Fritz un Hannes sitten in'n Kraug un klöhnen. Se maken de ganze Politik un all' de Parteien in ein Wust, ehren Nahwer Hamann ok un den' sien Fru ierst recht. Dor kiekt Hannes so näbenbi up de Klock oewer den Tresen, verfiert sick dägt un kümmt hoch: "Fritz, ick möt ganz fix weg!" "Wat is? Wo wist du denn man hen?!" "Dat is all teihn vör vier – un ick heff'n Afspraak mit Bernhard. De hett mi ja doch hunnert Euro pumpt!" "Un wo wullt ji juch drapen?" "Hier, Minschenskind!", röppt Hannes un suust af.
 

De Mus hett Bang för de Katt, de Katt för den Köter, de Köter för sienen Herrn, de för sien Fru un de Fru hett Bang för de Mus. So schlütt sick de Kreis denn wedder.
 

Dokter: "Sei gefollen mi gornich, leiw Fru!" "Sei sünd oewer ok nich grad ne Schönheit, Herr Dokter!"  
 

Von Inge Eichler hebben wi dissen. In'n Zoo: "Herr Direkter, Herr Direkter, kamen'S fix! Uns' Tiger un Sei Ehr Swiegermudder sünd an'anner geraden!" "Man kein oewerdriewen Iel. Uns' Tiger ward all weiten, sick tau Wehr tau setten."
 

Elvira möt bi ehr Fründin Susanne mal richtig ehr Sorgen loswarden: "Du, un mit mienen Kierl is ok nix miehr los, dor röögt sick gor nix miehr. Dor hest du dat doch gaud. Du hest 'n Kierl un noch'n Husfründ dortau." Susanne winkt af. "Dat glöw man nich, dor verlött sick ok blot ümmer einer up den annern."  
 

De Ratslääg von Politiker sünd bannig narrsche Saken. Wi salln dat Gaude daun, wat se will'n, un nich dat Slicht' wat se maken.
 

"Korl, kannst du mi mal den Ünnerschied twüschen giezig un sporsam verkloren?"
"Gewiß! Wenn ick mi eenen niegen billigen Mantel köp, bün ick sporsam.- Wenn ick oewer mien Fru eenen niegen billigen Mantel tau Wiehnachten köp, bün ick giezig."
 

Een Pastur malt in de gräsigste Farw de Schrecken von de Höll un ehr Strafen. Hei seggt: "Dor giwwt dat Hulen un Tähnklappern ünner all' de, de nich wohldan hebben up Ierden." "Ick heww all lang kein Tähnen nich miehr", grummelt Fritz Böckmann unerschütterlich. Dor dunnert de Pastur von de Kanzel dal: "Verlat di up, för Tähnen ward dor sorgt!"
 

Nu is je de Appeltied ran. "Nanu, gistern leegen doch noch twei Appels in den Korw, hüt liggt bloßen noch ein' in. Wurans kümmt denn dat, Hanning?" "Mudding, ick heww den annern nich in'n Düstern seihn."
 

"Glöwst du ok, dat de Computer mal de Zeitung ersetten kann?"  "Nee, nie nich!"  "Un worüm nich?" "Mit'n Computer kann'n kein Fleig nich dodslagen."
 

In'n Kraug. "Seggen'S mal, mien Herr, blieben Sei noch lang hier?"  "Wat geiht Sei dat woll an?"  "Tjä, ick wull woll giern nah Hus, oewer Sei sitten up mienen Haut."
 

Twei Geschwister liggen in't Bett un vertellen sick wat. De lütt Diern seggt tau ehren Brauder: "Woran erkenn' de Lüüd, wat ne Diern is un wat een Jung is?" De Jung krüppt ünner't Deckbett. Bi dat Fautenn kümmt hei wedder ruter un seggt: "Nu weit ick dat! Du hest rosa Bettschauh an un mien sünd blaag."
 

Nu nähmt dat oewer man bloßen nich "persönlich"! Von Gerd Lüpke is disse lütt Geschicht.
Manni hett friegt un dorbi ne gaude Fru krägen, wat eigens een lütt Wunner is, denn de Mudder von sien Fru is von ganz anner Oort! Manni sien Fründ Thomas seggt, se wier 'n Bessen. Na, poor Maand nah de Hochtied droeppt Manni wedder eis sienen Fründ, un Thomas fröggt em: "Minsch, Manni, ick heff hürt, dien Swiegermudder sall gefiehrlich krank sien?" Dor süfzt Manni ut sien deipstes Hart, oewer hei grient ok so'n bäten, as hei seggt: "Och, weißt du, Thomas, gefiehrlich is se man bloßen, wenn se gesund is."
 

De lütt' Snack hett woll so männigein hulpen, düster Gedanken bisiet tau schuben. Wi willn't nu noch eis versöken. Malte Dau hett sick dit utdacht, säker, wieldat hei sick genauso as wi oewer den Popierkrieg argern deit.

Wat reagiern de Minschen roh, slöppt ein Beamten in't Büro.
Weckein dor pennt, makt keinen Meß un sport uns den Behördenstress.

Un wie denkt de Allgemeinheit oewer de Beamten?  Wat hackt ji ümmer up de Beamten rüm, de daun doch gor nix!
 

De lütte Snack is so richtig wat för dat "knackige Öller", dat heit, wenn dat hier mal knackt un mal dor, denn is ne Kur anseggt. 

Bi't Middagäten fröggt Lehmann siene Dischnahwersch: "Wurans wirkt bi Sei de Brunnenkur?" De verfiehrt sick dägt un seggt: "Pscht!" Lehmann nickköppt un seggt taufräden: "Bi mi ok."  
 

Up ein Krüzfohrtdamper. "Seggen'S mal Kaptain, wenn de Damper nu gägen einen Iesbarg führt, wat passiert denn?" - "De Iesbarg swemmt denn wierer." – "Na, dat beruhigt mi oewer."
 

Oll Mudder Wittsch säd eis: "Ick spräk drei Spraken, Hochdütsch, Plattdütsch un oewer anner Lüüd."
 

"Jung, du möst doch nich ümmer dei Katt an´n Swanz trecken!" "Dau ick ok nich, dei Katt treckt doch ümmer, ick holl ehr blots fast!"
 

"Ick verstah dat nich, Mudder, wenn du di wat köpen wist, brukst du ümmer twei Dag dortau." - "Ja Vadder, ein´ Dag tau´n Köpen un den´n anner tau´n Umtuschen!"
 

"Worüm hest du denn ein Stunn lang mit Fru Brüsenhafer up dei Strat stahn und klönt?" - "Na, weil Fru Brüsenhafer kein Tiet harr, mit na baben tau kamen."
 

"För väl Snackkram bün ick nich. Wenn ick mit den´n Finger wink, denn heit dat, dat du kamen sast." "Is gaud, Meister, wenn ick denn schürkopp, denn heit dat, dat ick nich kam."
 

"Ick möt di mitdeilen, Körling, dat mien Vadding sien ganzes Geld bi´t Wettspäl verluren hett!" "Dat heff ´ck all ümmer wüsst, dat dien Oll uns noch utenein bringt!"
 

"Ick heww hürt, dat dei Mann von Fru Pagels nu Philatelist worden is." - "Ja, dat is hüt leeg mit dei Mannslüd. Sei hebben nie an ein Frau naug."
 

"Herr Aptheiker, bitte ´ne Schachtel Berauhigungspillen för Vadding!" - "So? Is denn dien Vadder krank?" - "Dat nich, oewer ick bring em hüt ´ne Fief in´t Hus."
 

"Stell di vör, uns Nahwersch hett ehr Antibabypillen mit Sacharintabletten verwesselt!" - "Ne, so wat öwer ok!" - "Je un nu hett sei ´n ganz seutes Baby krägen!"
 

"Weiten ´S noch, dat Sei mi ´n Korw geben, as Sei vör twei Jahr fröggt hew, ob Sei min Fru warden wullen?" - "O ja, Herr Gockelmann, dat hürt tau min schönste Erinnerungen!"
 

"Woan markt ´n eigendlich, dat dei Gören tau dei Groten hüren daun?" "Wenn sei nich mihr fragen, woher sei kamen, un wenn sei nich mihr seggen, wohen sei gahn!"
 

"Hest du di gistern int Theater gaud unnerhollen?" "Tauirst ja, denn nich mihr!" "Worüm dat?" "Wiel sick uns Nahwerslüd dat verbäden hebben!"
 

"Du, dei Hinnerk is doch bannig eitel, hei kann an keinen Speigel vörbigahn ahn sick antaukieken." - "Wat, un dat nennst du Eitelkeit?" Ick würr seggen Maut."
 

"Minsch, Meier, Sei hebben mi so fast verspraken, Sei Ehren Antog dissen Sommer tau betahlen, un nu?" "Na, hebben wi all Sommer hatt?"
 

"Dat gifft nu Gläser tau köpen, durch dei man alle Dierns ganz scheun süht!" "Ja, dei Nahdeil ist bloß, dat´n ehr ümmer wedder nahfüllen möt"

Demnächst miehr!!!